تشدید تنش به سود هیچ کسی نیست

    به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از شبکه تلویزیونی الجزیره ، نماینده ایران در سازمان ملل با تأکید بر اینکه برجام همچنان زنده است تصریح کرد این کشور به دنبال تنش آفرینی یا جنگ با آمریکا نیست.

مجید تخت روانچی در مصاحبه اختصاصی با این شبکه گفت: اوضاع فعلی به صورتی است که به سوی تنش پیش نمی‌رویم و تشدید تنش در منطقه به سود هیچ طرفی نیست.
تخت روانچی افزود: ما اقدام نظامی در پاسخ به عملیات تروریستی در شهادت قهرمان محبوب خود انجام دادیم. پاسخ ما متناسب و منطبق بر ماده ۵۱ منشور ملل متحد بود که حق دفاع از خود را به رسمیت شناخته است. ما از حق خود در این باره استفاده کردیم. ما گفتیم این عملیات پایان یافت؛ بنابراین مسئله به آمریکا دارد. اگر آمریکا برای اقدام نظامی علیه ایران در آینده تلاش کند، اطمینان دارم که ایران از خود واکنش نشان خواهد داد. ایران خواهان جنگ و تنش در منطقه نیست.
وی خاطر نشان کرد: ادامه حضور نظامی آمریکا در منطقه هیچ توجیهی ندارد و واشنگتن برای باقی ماندن در منطقه و فروش سلاح‌های بیشتر به کشور‌های منطقه و استفاده از روابط اقتصادی با آن‌ها بهانه تراشی می‌کند. اگر آرامش برقرار شود، کشور‌های منطقه می‌توانند در کنار یکدیگر با صلح زندگی کنند. ما اطمینان داریم این موضوع محقق خواهد شد. توجیهی برای ادامه حضور آمریکا و فروش میلیارد‌ها دلار سلاح وجود ندارد. مردم از سیاست‌های آمریکا در برابر منطقه و نیز از مطرح شدن تهدیدات خیالی برای باج گرفتن از بعضی کشورها، ناراحت هستند.آمریکایی‌ها هر چه سریعتر از منطقه خارج شوند، به سود خودشان خواهد بود. 

نماینده ایران در پاسخ به این سؤال که آیا تهران هنوز توافقنامه هسته‌ای را زنده می‌داند؟ گفت: این توافقنامه هنوز نمرده و همچنان زنده است. گام‌هایی که ایران برداشت و اقدامات آن به طور کلی، منطبق با توافقنامه هسته‌ای است. ماده ۳۶ این توافقنامه به ایران اجازه می‌دهد برای ایجاد توازن، تعهدات خود را به صورت جزئی یا کلی کنار بگذارد. زمانی که آمریکا از توافقنامه هسته‌ای خارج شد، خللی ایجاد شد و در آن به شرکای اروپایی مان گفتیم که آن‌ها باید اقدامات لازم را برای حفظ توازن انجام دهند، در غیر اینصورت ایران چنین کاری خواهد کرد. متاسفانه اروپایی‌ها با وجود وعده‌های خود درباره جبران خروج آمریکا از توافقنامه هسته‌ای و این حرف که ایران نباید نگران باشد، آن‌ها در عمل اقدام جدی صورت ندادند. به همین علت، ایران بیش از یکسال منتظر ماند و باید از حقوق خود بر اساس ماده ۳۶ توافقنامه هسته ای، حفاظت می‌کرد.